Τι είναι

Η ορογονοθυλακίτιδα αγκώνα είναι φλεγμονή του θυλάκου του ωλεκράνου, δηλαδή του μικρού σάκου με υγρό που βρίσκεται στο πίσω μέρος του αγκώνα, ανάμεσα στο οστό και το δέρμα.

Ο θύλακος λειτουργεί σαν «μαξιλάρι», μειώνοντας την τριβή και προστατεύοντας την άρθρωση. Όταν ερεθιστεί ή τραυματιστεί, μπορεί να γεμίσει με επιπλέον υγρό, προκαλώντας πρήξιμο και πόνο στην περιοχή.

Συμπτώματα

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι:

• Πρήξιμο στο πίσω μέρος του αγκώνα
• Πόνος ή ευαισθησία στην περιοχή
• Ενόχληση όταν ακουμπάτε τον αγκώνα σε σκληρή επιφάνεια
• Δυσκολία ή πόνος κατά την κάμψη του αγκώνα
• Αίσθημα θερμότητας ή ερυθρότητα (ιδιαίτερα σε περίπτωση λοίμωξης)

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει έντονο πρήξιμο χωρίς σημαντικό πόνο.

Αιτίες

Η ορογονοθυλακίτιδα αγκώνα μπορεί να προκληθεί από:

• Άμεσο χτύπημα ή πτώση στον αγκώνα
• Παρατεταμένη πίεση του αγκώνα σε σκληρή επιφάνεια
• Επαναλαμβανόμενη καταπόνηση λόγω εργασίας ή αθλητισμού
• Λοίμωξη του θυλάκου
• Φλεγμονώδεις παθήσεις, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ουρική αρθρίτιδα

Η πάθηση διακρίνεται σε σηπτική (λόγω λοίμωξης) και μη σηπτική μορφή, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά την επιλογή της θεραπείας.

Παράγοντες κινδύνου

Πιο συχνά εμφανίζεται σε:

• Άτομα με χειρωνακτική εργασία
• Αθλητές
• Άτομα που εργάζονται πολλές ώρες σε γραφείο
• Άτομα που στηρίζονται συχνά στους αγκώνες
• Άτομα με ιστορικό τραυματισμού στον αγκώνα
• Άτομα με ρευματολογικές ή μεταβολικές παθήσεις

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με κλινική εξέταση και διαφοροδιαγνωστικό έλεγχο για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων του αγκώνα.

Ο γιατρός αξιολογεί:

• Το πρήξιμο και την ευαισθησία
• Την ερυθρότητα ή τη θερμότητα της περιοχής
• Το εύρος κίνησης του αγκώνα
• Το ιστορικό τραυματισμού ή επαναλαμβανόμενης πίεσης

Εάν υπάρχει υποψία λοίμωξης, μπορεί να γίνει αναρρόφηση υγρού από τον θύλακο και εργαστηριακός έλεγχος. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται:

• Ακτινογραφία
• Υπερηχογράφημα
• Μαγνητική τομογραφία
• Εξετάσεις αίματος

Αντιμετώπιση

Συντηρητική θεραπεία

Στις περισσότερες μη λοιμώδεις περιπτώσεις, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση και αποφυγή πίεσης στον αγκώνα
• Παγοθεραπεία για μείωση του οιδήματος
• Συμπίεση με ελαστικό επίδεσμο ή ειδικό μανίκι
• Χρήση προστατευτικού μαξιλαριού αγκώνα
• Λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων

Αναρρόφηση και ενέσιμη θεραπεία

Εάν το πρήξιμο επιμένει, μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, έγχυση κορτικοστεροειδούς.

Αντιμετώπιση λοίμωξης

Σε σηπτική θυλακίτιδα απαιτείται αντιβιοτική αγωγή. Το υγρό αποστέλλεται για καλλιέργεια ώστε να καθοριστεί η κατάλληλη θεραπεία.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική επέμβαση είναι σπάνια και εφαρμόζεται μόνο σε ανθεκτικές ή σοβαρές περιπτώσεις.

Πρόγνωση

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ορογονοθυλακίτιδα αγκώνα υποχωρεί μέσα σε 3 έως 6 εβδομάδες με σωστή αντιμετώπιση.

Εάν δεν αντιμετωπιστεί ή συνεχιστεί η καταπόνηση, μπορεί να εμφανιστούν υποτροπές ή επιμονή των συμπτωμάτων.

Πρόληψη

Για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ή υποτροπής:

• Αποφύγετε να στηρίζεστε συχνά στους αγκώνες
• Χρησιμοποιείτε μαλακή επιφάνεια ή προστατευτικό αγκώνα
• Κάνετε συχνά διαλείμματα σε επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες
• Προστατεύετε τον αγκώνα κατά την εργασία ή την άσκηση

  Σημαντικό

Η εμφάνιση έντονης ερυθρότητας, θερμότητας, πυρετού ή έντονου πόνου μπορεί να υποδηλώνει λοίμωξη και απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Η έγκαιρη διάγνωση και η αποφυγή επαναλαμβανόμενης πίεσης στον αγκώνα συμβάλλουν στην ταχύτερη αποκατάσταση και στη μείωση των υποτροπών.

https://sportsmedicine.mayoclinic.org/condition/elbow-bursitis/

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/22553-elbow-olecranon-bursitis