Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα του ώμου είναι μια πάθηση κατά την οποία σχηματίζονται εναποθέσεις ασβεστίου μέσα στους τένοντες του στροφικού πετάλου. Οι εναποθέσεις αυτές μπορεί να ερεθίσουν τον τένοντα και τους γύρω ιστούς, προκαλώντας πόνο, φλεγμονή και δυσκολία στην κίνηση του ώμου.

Συχνότερα επηρεάζεται ο τένοντας του υπερακανθίου, ένας από τους βασικούς τένοντες του στροφικού πετάλου. Η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί χωρίς σαφή τραυματισμό και σε αρκετές περιπτώσεις εξελίσσεται σταδιακά.

Δεν προκαλούν όλες οι ασβεστώσεις πόνο. Σε ορισμένους ανθρώπους εντοπίζονται τυχαία σε ακτινογραφία, ενώ σε άλλους μπορεί να προκαλέσουν έντονο πόνο και σημαντικό περιορισμό της καθημερινότητας.

Συμπτώματα                 

Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το στάδιο της πάθησης και το μέγεθος της ασβέστωσης.

Συχνά συμπτώματα είναι:

• Πόνος στον ώμο
• Πόνος που επιδεινώνεται με την ανύψωση του χεριού
• Δυσκολία στις κινήσεις πάνω από το κεφάλι
• Πόνος τη νύχτα ή δυσκολία στον ύπνο πάνω στον πάσχοντα ώμο
• Περιορισμός της κίνησης
• Αδυναμία στον ώμο
• Αίσθημα δυσκαμψίας

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να είναι πολύ έντονος, ιδιαίτερα όταν ο οργανισμός αρχίζει να απορροφά την εναπόθεση ασβεστίου.

Αίτια

Η ακριβής αιτία της ασβεστοποιού τενοντίτιδας δεν είναι πάντα γνωστή.

Η πάθηση σχετίζεται με τη συσσώρευση κρυστάλλων ασβεστίου μέσα στον τένοντα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει:

• τοπική φλεγμονή
• αύξηση της πίεσης μέσα στον τένοντα
• ερεθισμό των γύρω ιστών
• πρόσκρουση κάτω από το ακρώμιο

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα δεν οφείλεται απαραίτητα σε υπερβολική κατανάλωση ασβεστίου ή σε πρόβλημα με τα οστά. Συνήθως αφορά τον ίδιο τον τένοντα και τη λειτουργία του.

Παράγοντες κινδύνου

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε, όμως παρατηρείται συχνότερα:

• Σε άτομα ηλικίας 30–60 ετών
• Σε γυναίκες
• Σε άτομα με επαναλαμβανόμενη χρήση του ώμου
• Σε άτομα με διαταραχές του θυρεοειδούς ή μεταβολικά νοσήματα
• Σε άτομα με χρόνιο ερεθισμό των τενόντων του στροφικού πετάλου

Μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα χωρίς κάποιον εμφανή παράγοντα κινδύνου.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση και απεικονιστικό έλεγχο.

Ο γιατρός αξιολογεί:

• το σημείο του πόνου
• το εύρος κίνησης του ώμου
• τη μυϊκή δύναμη
• τις κινήσεις που προκαλούν ενόχληση
• πιθανή συνύπαρξη πρόσκρουσης ή τενοντίτιδας του στροφικού πετάλου

Οι εξετάσεις που μπορεί να ζητηθούν είναι:

• Ακτινογραφία, όπου συχνά φαίνεται η εναπόθεση ασβεστίου
• Υπερηχογράφημα, για εκτίμηση του τένοντα και της ασβέστωσης
• Μαγνητική τομογραφία, όταν χρειάζεται έλεγχος για ρήξη στροφικού πετάλου ή άλλες βλάβες

Το υπερηχογράφημα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, γιατί μπορεί να δείξει τη θέση και τη μορφή της ασβέστωσης και να βοηθήσει σε καθοδηγούμενες θεραπείες.

Διαχείριση και Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται από την ένταση των συμπτωμάτων, τη διάρκεια του πόνου, το μέγεθος της ασβέστωσης και τη λειτουργικότητα του ώμου.

Συντηρητική θεραπεία

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αρχική αντιμετώπιση είναι συντηρητική.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση από κινήσεις που επιδεινώνουν τον πόνο
• Παγοθεραπεία
• Αντιφλεγμονώδη ή αναλγητικά φάρμακα
• Φυσικοθεραπεία
• Ασκήσεις κινητικότητας
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης του στροφικού πετάλου
• Ένεση κορτικοστεροειδούς σε επιλεγμένες περιπτώσεις

Η φυσικοθεραπεία βοηθά στη μείωση του πόνου, στη διατήρηση της κινητικότητας και στην αποφυγή δυσκαμψίας του ώμου.

Εξειδικευμένες μη χειρουργικές θεραπείες

Όταν τα συμπτώματα επιμένουν, μπορεί να προταθούν πιο στοχευμένες θεραπείες, όπως:

• Κρουστικά κύματα, με στόχο τη μείωση του πόνου και τη διέγερση της απορρόφησης της ασβέστωσης
• Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη παρακέντηση/έκπλυση, όπου η ασβέστωση προσεγγίζεται με βελόνα και επιχειρείται η απομάκρυνση μέρους του υλικού
• Έγχυση φαρμάκου στον υπακρωμιακό χώρο, όταν υπάρχει έντονη φλεγμονή ή θυλακίτιδα

Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου γίνεται εξατομικευμένα.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται σπάνια και συνήθως εξετάζεται όταν:

• ο πόνος επιμένει παρά τη συντηρητική θεραπεία
• η ασβέστωση είναι μεγάλη και προκαλεί μηχανική ενόχληση
• υπάρχει σημαντικός περιορισμός της κίνησης
• συνυπάρχει πρόσκρουση ή άλλη βλάβη στον ώμο

Η επέμβαση γίνεται συνήθως αρθροσκοπικά. Ο χειρουργός αφαιρεί την ασβέστωση και, εάν χρειάζεται, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα φλεγμονή, θυλακίτιδα ή πρόσκρουση.

Πρόγνωση

Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή. Σε αρκετές περιπτώσεις, η ασβεστοποιός τενοντίτιδα μπορεί να υποχωρήσει σταδιακά με συντηρητική θεραπεία ή ακόμη και να αυτοπεριοριστεί.

Ο χρόνος αποκατάστασης διαφέρει από άτομο σε άτομο. Κάποιοι ασθενείς βελτιώνονται μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ σε χρόνιες περιπτώσεις η αποκατάσταση μπορεί να χρειαστεί περισσότερο χρόνο.

Η έγκαιρη αντιμετώπιση βοηθά στη μείωση του πόνου και στην πρόληψη δυσκαμψίας του ώμου.

Πότε να απευθυνθείτε σε γιατρό

Επισκεφθείτε ειδικό εάν έχετε:

• Πόνο στον ώμο που επιμένει
• Πόνο που σας ξυπνά τη νύχτα
• Δυσκολία στην ανύψωση του χεριού
• Ξαφνικό έντονο πόνο στον ώμο
• Περιορισμό στην καθημερινή χρήση του χεριού
• Αδυναμία ή δυσκαμψία που δεν βελτιώνεται

Σημαντικό

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα δεν είναι απλώς μια «ασβέστωση» που φαίνεται στην ακτινογραφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα, ενώ σε άλλες μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο και σοβαρό περιορισμό της κίνησης. Η σωστή διάγνωση είναι σημαντική, ώστε να διαχωριστεί από άλλες παθήσεις του ώμου, όπως η ρήξη του στροφικού πετάλου ή το σύνδρομο πρόσκρουσης.

https://orthoinfo.aaos.org/en/diseases--conditions/calcific-tendinitis-of-the-shoulder/

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/21638-calcific-tendonitis

https://www.whittington.nhs.uk/document.ashx?id=16016

https://www.yorkhospitals.nhs.uk/seecmsfile/?id=6545